Natutunan ko sa Pag-ibig

     In fairness sa akin simula nang nag-18 ako ay lumawak na ang pang-unawa ko sa pag-ibig. Noong minor pa lang kasi ako ay hindi ko lubusang ma-distinguish ang pinagkaiba ng love sa crush (isip-bata eh). Noon ay sobra sobra ako kung magka-crush (baliwan levels) at dumarating pa sa point na akala ko'y love na. Noon ay nagkaka-crush ako sa isang tao for no apparent reason. Noon yun. Pero ngayon, in fairness nag-mature na talaga si beki.

Ngayon ay hindi na ako nagkaka-crush kung kani-kanino lang (unlike noong high school). Napansin kong choosy na ako ngayon sa taong magugustuhan ko. Siyempre sa una ay naa-attract ako sa lalaki lalo na't 'pag gwapo pero 'pag nakita kon na yun lang ang magandang katangian niya ay di ko na ito nagugustuhan. Ewan lang. Para sa akin kasi, aside sa pagiging pogi ay hinahanap ko siyempre sa isang lalaki ang mga katangian na masasabi kong kahanga-hanga at iyan ay tulad ng pagiging responsable, matalino, at masipag. For me, iyon ang mga katangian na nakakapagpabighani sa akin.

Tsokolate

     Kahapon ay nag-search ako sa Google about sa mga pagkaing dapat kainin ng mga taong anemic (anemic kasi ako). I found out na isa sa mga pagkaing may mataas na iron ay ang dark chocolate. My reaction was "Ang sosyal naman!" The first thing that came into my mind kasi was yung mga chocolates na galing sa ibang bansa. Nakalimutan ko na yung tablea ay considered din palang dark chocolate. lol

Doon ko napag-isip isip na dapat ay lantakan ko na yung natitirang mga tablea sa house bago pa ito makain ng iba.